در زمان همه پیامبران از حضرت آدم(ع) تا پیامبر خاتم(ص) همواره افرادی بوده و هستند که میخواهند نور خدا را خاموش ساخته و دین هدایتگر او را از بین ببرند. این افراد در طول تاریخ همواره با جدیت تمام در این راه کوشیده و دست نکشیدهاند. خونریزیها، تحریف تاریخ و کتب آسمانی، هزینههای هنگفت، شبههافکنیها و...، همگی نمونههای روشنی از این جد و جهد باطل است. اما هنوز نور پرفروغ دین الهی در پهنه هستی میدرخشد و افراد زیادی متدین به آن هستند.
در آیه ۸ سوره صف، خداوند متعال چرایی این حقیقت را توضیح داده و میفرماید: يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ؛ آنها ميخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولي خدا نور خود را كامل ميكند، هر چند كافران خوش نداشته باشند!
اگر کسی بخواهد آتش وسیع افتاده به جان یک جنگل شعلهور را با فوت کردن خاموش کند، قطعا همگان او را کودن و نادان خطاب خواهند کرد، چون غیرممکن بودن آن بسیار واضح و روشن است. خداوند متعال نیز با تداعی این ذهنیت در آیه فوق، کل زحمات دشمنان را در مقابل «اراده خود» همینقدر بیحاصل معرفی نموده و آب پاکی را به دست همگان ریخته است.
پرواضح است، بشری که مرگ و زندگیش به مویی بند است، نمیتواند در مقابل خالق قدرتمند خود قد علم کند و چیزی بر خلاف اراده او را محقق سازد. این نوری است که نهتنها خاموش نخواهد شد، بلکه خداوند تکمیل آن را نیز اراده نموده است، اگرچه کافران را خوش نیاید.
👈 برگرفته از سخنرانی شب ۲۱ ماه رمضان، توسط استاد مرتضی مخملباف (۱۴۰۴/۱/۱)
مقالات چهارشنبه 13 فروردین