فوايد آتش و اينكه در اجسام ذخيره شده است
امام صادق(ع): اگر آتش نيز مانند نسيم و آب پراكنده بود، جهان و جهانيان را مىسوزانيد. اما از آنجا كه گاهگاهى سخت بدان نياز مىافتد و منافع بسيار در آن نهفته، مانند ذخيره در اجسام نهاده شده است كه در وقت نياز به دست مىآيد و به قدرى كه نياز است با فتيله و روغن و هيزم پديد مىآورند. اگر قرار بود كه آتش را براى هميشه با فتيله روغنى و هيزم نگاه دارند، براى مردم دشوار و گران تمام مىشد. نيز مانند آب و هوا پراكنده نيست كه همه چيز را بسوزاند، بلكه به اندازه و مقدار مشخصى است تا هم سود رساند و به كار آيد و هم از رساندن زيان به انسان باز ماند.
در آتش، ويژگى و خاصيت ديگرى نيز نهفته است و آن اين كه تنها در دسترس و اختيار انسان است، زيرا سود آن تنها به انسان مىرسد. اگر آتش در اختيار او نبود، در زندگى و معاش، زيان بسيار مىديد. اما چهارپايان از آتش بهره نمىگيرند و از آن استفاده نمىنمايند.
از آنجا كه تقدير الهى بر اين تعلق گرفت، [كه انسان از آتش سود برد و حيوان نبرد] به او دستها و انگشتانى مناسب براى افروختن آتش و استعمال آن عطا فرمود، ولى اگر چه به حيوان داده نشده اما در عوض به حيوان در برابر سختى و سرما شكيبايى و صبر بيشتر داده شده است تا دشواریهايى كه در وقت نبودن آتش به انسان مىرسد، در وقت نبودن آتش به حيوان نرسد. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۳۴)