نور و گرمای آتش
امام صادق(ع): اينك تو را از سود آتش در چيزى كه به ظاهر كوچك ولى در واقع پر ارزش و بزرگ است، آگاه مىكنم. اين جرم صغير همان چراغى است كه مردم آن را در دست مىگيرند و نيازهاى شبانه خود را با آن رفع مىكنند. اگر اين شىء نبود، مردم گويى كه عمر خود را در قبر تاريك مىگذراندند. در اين زمان چه كسى توان خواندن، نوشتن و حفظ كردن دارد؟ يا چه كسى در تاريكى شب چيزى مىبافد؟ اگر در دل تاريك شب بر كسى دردى سخت عارض مىگشت و به دارو و درمان نيازمند مىشد [بدون روشنايى] چه مىكرد؟
نيز در رسيدن و پختن خوردنيها و گرم كردن بدنها و خشك نمودن اشيا و تجزيه و تحليل كردن مواد به كار مىآيد. بىترديد فوايد آتش در شماره نمىآيد و واضحتر از آن است كه نياز به ذكر داشته باشد. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۳۵)