امام صادق(ع): از اينكه در صغير و كبير و ريز و درشت و باارزش و بىارزش آفرينش مصالح فراوان نهفته شده درس عبرت بگير. پستترين آنها غائط انسان و فضله حيوان است كه كثافت و نجاست در آن گرد آمده ولى براى كشتزارها و سبزیها از چنان ارزشى برخوردار است كه چيزى جاى آن را نمىگيرد. تا جايى كه هيچ گياهى از آنچنان رشد و نموى برخوردار نمىشود، مگر با چيزى كه از مردم دفع مىشود و هيچگاه به آن نزديك نمىشوند.
بدان كه منزلت و مكانت هر چيزى به حسب قيمت آن نيست. بلكه اين دو، دو قيمت متفاوتند كه در دو بازار به كار مىآيند، چه بسا چيزى در بازار كاسب بىارزش و كمفايده باشد، ولى در ميدان دانش، ارزشمند و بلكه نفيس باشد. پس بهخاطر كمقيمتى، چيزى را بىاعتبار مشمار. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۵۰، با اندکی تصرف)