برتری فن و هنر بر ثروت

حكيم فرزانه‌اى پسرانش را چنين نصيحت مى‌كرد: عزيزان پدر! هنر (مهارت، فن) بياموزيد، زيرا نمى‌توان بر ملك و دولت اعتماد كرد. درهم و دينار در پرتگاه نابودى است. يا دزد همه آن را ببرد و يا صاحب پول، اندك‌اندك آن را بخورد. ولى هنر چشمه زاينده و دولت پاينده است. اگر هنرمند تهيدست گردد، غمى نيست زيرا هنرش در ذاتش باقى است و خود آن دولت و مايه ثروت است. او هر جا رود از او قدرشناسى كنند و او را در صدر مجلس جا دهند، ولى آدم بى‌هنر، با سختى لقمه نانى به دست آورد.