امام صادق(ع): «در دم و حكمتها و فوايد آن بنگر:
۱- در حكم پوششى است كه شرمگاههاى حيوان را مىپوشاند.
۲- در ميان دبر و شكم حيوان آلودگيهايى است كه مگسان و پشهها بر روى آن گرد مىآيند. دم حيوان مانند پشهپرانى است كه مگسها و پشهها را با آن مىپراند.
۳- حيوان با حركت دادن دم به سمت چپ و راست استراحت مىكند و اين زمانى است كه بر چهار پا ايستاده و سنگينى بدن بر دو دست آن است. در نتيجه حيوان با حركت دادن دم احساس راحتى مىكند.
۴- دم حيوان سودهاى فراوان ديگر نيز دارد كه انديشه انسان قادر به درك همه آنها نيست، ولى گاه به وقت حاجت، برخى از آنها معلوم مىگردد. از جمله: گاه كه حيوان در گل مىماند و هيچ دستگيرى براى خلاصى او نيست، دم آن، دستگيره خوبى براى بلند كردن و بيرون نمودن حيوان است. در موى دم حيوان نيز سودهاى فراوانى براى مردم نهاده شده است كه از آن در رفع بسيارى از نيازها بهرهها مىگيرند.»
(شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۹۵)