مفضل بن عمر گوید: امام صادق(ع) به من فرمود: آيا مىدانى كه غذاى خفاشها چگونه تأمين مىشود؟ عرض كردم: نه مولاى من! امام فرمود: روزى آنها از انواع پشهها، شاپركها، ملخها و زنبورهايى است كه در هوا پراكندهاند، زيرا اين حشرات و موجودات در همه جاى آسمان وجود دارند.
براى درك اين حقيقت (وجود حشرات در همه جا) مىتوانى شبانگاهان، چراغى را در بالاى بام و يا درون حياط بگذارى و ببينى كه چقدر از اين حشرات به گرد آن جمع مىشوند. اگر اين حشرات در پيرامون چراغ نباشند، از كجا مىآيند؟ اگر كسى بگويد از دشت و صحرا مىآيند، بايد گفت: آیا مىشود اين راه دور را در ساعتى يا لحظهاى بپيمايند؟ وانگهى از آن منطقه دور چگونه چراغى را در درون خانهاى مىبينند و به سوى آن مىشتابند؟ پس اين نشان آن است كه حشرات در همه جاى آسمان پراكندهاند. اين خفاشها نيز هنگامى كه در هوا پرواز مىكنند از آنها تغذيه مىنمايند.
حال بنگر كه چگونه روزى اين پرندگان كه تنها در شب پرواز مىكنند از اين حشرات پراكنده در هوا فراهم مىآيد؟ نيز به [يك راز از اسرار] آفرينش اين حشرات پى ببر. حشراتى كه چه بسا كسانى بپندارند كه زايدند و سودى در آنها نهفته نيست. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۱۱)