شمارى از فوايد نور ماه
امام صادق(ع): در تابش مهتاب در تاريكى شب و نياز به آن انديشه كن. اگر چه بهخاطر آرامش جانداران و كاهش حرارت هوا براى رويندگان به تاريكى نياز افتاد، اما مصلحت نبود كه شبانگاه تاريكى مطلق حاكم باشد و هيچ كارى در آن انجام نپذيرد، زيرا گاه مردم نيازمند مىگردند كه شبانه كار كنند، چون در روز وقت كم مىآيد و چهبسا به برخى از كارهايشان نرسند. نيز گاه در روز گرماى هوا از حد افزون مىگردد. در شب مىشود به كارهاى چندى چون شخم كردن زمين، ماليدن خشت، چوب بريدن و جز آنها رسيد. پس نور ماه براى مردم كمكى است كه اگر نياز افتاد در كارهاى خود از آن بهره گيرند. نيز مسافران و شبروان از آن بهره و انس مىگيرند.
ماه در برخى از شبها طالع مىشود و در شمارى از ليالى طلوع نمىكند. با اين همه، نور آن به نور خورشيد نمىرسد تا مردم در آن جنبوجوش روزانه نيفتند و از آرامش و قرار محروم نگردند و عمل شبانهروزى هلاكشان نسازد. اينكه خداى جلّوعلا چنان تدبير كرده كه ماه گاه پيداست و گاه ناپيدا، گاه بسيار و گاه اندك است و گاه در كسوف، برای این است که اينهمه دليلى بر قدرت آفرينشگر والامرتبه باشد كه بهخاطر سود جهان و جهانيان، اين حالات را پديدار نموده است. شايد اهل عبرت درس عبرت گيرند. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۲۱، با اندکی تصرف)