گاهی مجرمین برای انحراف ذهن ماموران پلیس، در صحنه جرم صحنهسازی میکنند تا بهنظر برسد همهچیز تصادفی بوده و بدین ترتیب، پلیس در پی پیدا کردن عامل و متهمی نرود. لازمه این صحنهسازی نیز این است که همهچیز در صحنه جرم بیربط بهنظر برسد. اگر بخواهیم آفرینش هستی را - طبق گفته بعضی مدعیان - یک اتفاق تصادفی در نظر بگیریم، برای تصادفی بهنظر رسیدن آن نیز لازم است ارتباط و انطباقی در اجزای هستی مشاهده نشود. اما اگر خلاف این مشاهده شد، عقل حکم میکند به عامدانه بودن آفرینش مشکوک شویم.
برای تطابق اجزای مختلف هستی، موارد بسیاری وجود دارد، اما یکی از آشکارترین نمونههای آن، مسئله «نر و ماده بودن موجودات و فرآیند تولید مثل آنها» است که بهطور صددرصدی به وجود هر دو جنسیت وابسته است. درواقع نکته این است که اگر جنس نر اتفاقی بهوجود آمده بود، نباید برایش جنس مادهای آن هم با اینهمه تطابق ساختاری وجود میداشت (و بالعکس). اما میبینیم نهتنها اعضا و جوارح هر جنسیت مکمل دیگری است، بلکه سلولهای تولیدمثلی آنها نیز برای دیگری ساخته و مهیا شدهاند!! تطابق فاحشی که فریاد میزند: ما اتفاقی تصادفی نیستیم...
آفرینش شگفتانگیز ما، بهطور حتم توسط خالقی بسیار دانا و بسیار توانا محقق شده است و نمیتوان از او انتظار داشت این علم و قدرت را بدون در نظر داشتن هدفی خاص برای خلقت ما به خرج داده باشد. امام صادق(ع) در فرمایش خود به مفضل بن عمر، کسانی که این هدفمندی و نشانههای خالق حکیم را نمیبینند، اینطور بهسختی مورد نکوهش قرار داده است:
«اگر لنگه درى را ببينى كه در آن لولايى است، آيا آن را بيهوده مىشمارى؟ هرگز. بلكه در مىيابى كه سازنده اين لنگه، لنگه ديگر را نيز آفريده كه با هم جفت شوند و به همراه يكديگر هدفى را به انجام رسانند و سود بدهند. حيوان نر نيز يكتاست و عقل حكم مىكند كه براى او جفتى آفريده شود و مؤنثى تا نسل آدمى پايدار ماند. ننگ و نفرين و مرگ باد بر كسانى كه مدعى فلسفه و حكمتاند، ولى ديدگان دلهایشان از اين آفرينش شگفت كور است و تدبير و هدفمندى را در كار هستى انكار كردند!» (شگفتیهای آفرینش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحید مفضل)، ص۶۴)
مقالات شنبه 14 مهر 1403