حیا خصلتی ارزندهای است که برخورداری از آن میتواند بازدارنده از زشتیها و وادار کننده به خوبیها باشد. حیا پردهای است که اگر دریده شود، میتواند چهره دیگری از هر انسان را به نمایش بگذارد! چهرهای منفی و گاهی خطرناک! ادب و احترام، اجتناب از ارتکاب علنی معاصی و بسیاری دیگر از سکنات یک انسان، عموما ناشی از حیای اوست. انسان بیحیا ابایی از هیچ کاری ندارد و همین کافی است تا به پست و فرومایهترین چهره جامعه تبدیل شود.
امام صادق(ع) در خصوص حیا به مفضل بن عمر چنین میفرمایند: «اى مفضّل! در آنچه كه خداوند جليلالقدر و عظيمالغناء در ميان آفريدگان تنها انسان را به آن آراست بنگر. مقصودم «حيا» ست. اگر حيا نبود انسان هيچگاه ميهمان نمىپذيرفت، به وعده وفا نمىكرد، نيازها [ى مردم] را برآورده نمىساخت، از نيكیها بر حذر بود و بدیها را مرتكب مىشد.
بسيارى از امور لازم و واجب نيز به خاطر حيا انجام مىشود. بسيارى از مردم هستند كه اگر حيا نمىكردند و شرمگين نمىشدند، حقوق والدين را رعايت نمىنمودند، صله هيچ رحمى نمىكردند، هيچ امانتى را بهدرستى باز پس نمىدادند و از معاصی بر حذر نبودند. نمىنگرى چسان تمام ويژگیهايى كه انسان به آنها نياز دارد و سود و مصلحت و كمال او در آنهاست، در او گرد آمده است؟» (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۷۴، با اندکی تصرف)
مقالات یکشنبه 2 دی 1403
آیا حیات و زندگى مخصوص کره زمین است و تمام کرات جهان بالا غیرمسکونی مىباشند؟ تحقیقات اخیر دانشمندان به ما میگوید: حیات و زندگى مخصوص به کره زمین نیست و شرایط حیات در بسیارى از کرات آسمانى فراهم است.
در کتاب «حیات در جهان» از انتشارات مجله «لایف» چنین میخوانیم: «به طوری که دانمشندان حساب کردهاند، فقط در کهکشان ما ممکن است میلیونها ستاره موجود باشد که سیّارات تابع آنها مسکون (قابل سکونت، دارای ساکن یا ساکنان) باشند.»
قرآن مجید مىفرماید: وَ مِن آیاتِهِ خَلقُ السّماواتِ وَ الاَرضِ وَ ما بَثَّ فیهِما مِن دابَّة وَ هُوَ عَلى جَمعِهِم إِذا یَشاءُ قَدیرٌ (شورى/۲۹): «از نشانههاى خدا، آفرینش آسمانها و زمین و جنبندگانى است که در آنها پراکنده ساخته و او قدرت دارد هر گاه بخواهد همه را جمعآورى نماید.
کلمات «دابة» و «فیهما» صریحاً مىگویند جنبندگان و موجودات زنده منحصر به کره زمین نیستند، بلکه در آسمانها و کرات عالم بالا نیز جنبندگان و موجودات زندهاى وجود دارد.
البته بعضی چنین فرضمى کنند که شرایط حیات در همه جا باید همانند شرایط حیات در کره زمین باشد، در حالى که این یک اشتباه بزرگ است و نیازی نیست شرایط حیات کرات دیگر همانند شرایط زمین باشد.
مثلا فکر کنید اگر ما هرگز حیوانات آبى را ندیده بودیم، شاید یقین پیدا میکردیم که ممکن نیست موجودی در آب زندگى کند، چراکه زندگى در درجه اول نیازمند به هواست و هوا (به ظاهر) در آب وجود ندارد و به این ترتیب چون خود ما بیش از چند لحظه نمىتوانیم در آب بمانیم، خیال میکردیم هر موجود زندهاى باید چنین باشد!
📖 منبع: قرآن و آخرین پیامبر، ص۱۹۳ (با تصرف و تلخیص)
مقالات شنبه 2 دی 1402