در زمان همه پیامبران از حضرت آدم(ع) تا پیامبر خاتم(ص) همواره افرادی بوده و هستند که میخواهند نور خدا را خاموش ساخته و دین هدایتگر او را از بین ببرند. این افراد در طول تاریخ همواره با جدیت تمام در این راه کوشیده و دست نکشیدهاند. خونریزیها، تحریف تاریخ و کتب آسمانی، هزینههای هنگفت، شبههافکنیها و...، همگی نمونههای روشنی از این جد و جهد باطل است. اما هنوز نور پرفروغ دین الهی در پهنه هستی میدرخشد و افراد زیادی متدین به آن هستند.
در آیه ۸ سوره صف، خداوند متعال چرایی این حقیقت را توضیح داده و میفرماید: يُرِيدُونَ لِيُطْفِئُوا نُورَ اللَّهِ بِأَفْوَاهِهِمْ وَاللَّهُ مُتِمُّ نُورِهِ وَلَوْ كَرِهَ الْكَافِرُونَ؛ آنها ميخواهند نور خدا را با دهان خود خاموش سازند، ولي خدا نور خود را كامل ميكند، هر چند كافران خوش نداشته باشند!
اگر کسی بخواهد آتش وسیع افتاده به جان یک جنگل شعلهور را با فوت کردن خاموش کند، قطعا همگان او را کودن و نادان خطاب خواهند کرد، چون غیرممکن بودن آن بسیار واضح و روشن است. خداوند متعال نیز با تداعی این ذهنیت در آیه فوق، کل زحمات دشمنان را در مقابل «اراده خود» همینقدر بیحاصل معرفی نموده و آب پاکی را به دست همگان ریخته است.
پرواضح است، بشری که مرگ و زندگیش به مویی بند است، نمیتواند در مقابل خالق قدرتمند خود قد علم کند و چیزی بر خلاف اراده او را محقق سازد. این نوری است که نهتنها خاموش نخواهد شد، بلکه خداوند تکمیل آن را نیز اراده نموده است، اگرچه کافران را خوش نیاید.
👈 برگرفته از سخنرانی شب ۲۱ ماه رمضان، توسط استاد مرتضی مخملباف (۱۴۰۴/۱/۱)
مقالات چهارشنبه 13 فروردین
در ادامه، امام صادق(ع) به موضوع «تاثیر نور بر دیدن» و «تاثیر مولکولهای هوا بر شنیدن» اشاره میکنند. گرچه هر دو موضوع تا مدتها مورد بحث دانشمندان در اعصار مختلف بودهاند، اما واسطهگری هوا در مسئله شنوایی، موضوعی است که تنها چهار قرن است به صورت علمی ثابت شده است!!
انتقال صوت از مبدأ آن تا گوش انسان (و سایر موجودات) فرآیند جالبی دارد و در اثر ارتعاش و برخورد دومینو وار ملکولهای هوا به یکدیگر پدید میآید. رابرت بویل دانشمند انگلیسی (درگذشته ۱۶۹۱ میلادی) نخستین کسی است که توانست با آزمایشی علمی ثابت کند صدا بدون وساطت هوا و در خلأ به گوش هیچ مستمعی نخواهد رسید! غافل از اینکه آنچه او از اکتشاف آن به هیجان آمده بود، ۹ قرن پیش از او برای امام ششم شیعیان مکشوف بوده است، آن هم بدون هیچگونه آزمایشی و ادواتی!
اینک فرمایش آن حضرت در این باره را با هم مرور میکنیم:
«بنگر كه چگونه تقدير شده كه هر كدام (حواس پنجگانه) چيزى را دريابند. براى هر حس، محسوسى است و هر محسوس، حسى دارد كه آن را ادراك مىكند. با اين همه، چيزهايى در ميان حس و محسوس قرار گرفته كه تنها از طريق آنها، حس صورت مىپذيرد، مانند نور و هوا. اگر نورى كه رنگ و صورت را براى ديده عيان كند نبود، ديده آن را ادراك نمىكرد و نمىديد. اگر هوايى نبود كه صدا را به گوش برساند، گوش نيز آن را ادراك نمىنمود. آیا بر کسی که نیک تامل کند و بیندیشد در آنچه که شرح دادم مانند آفرينش حواس و محسوسات و رابطه آنها و نيز ديگر لوازم ادراك و حس، پوشیده میماند که اينها جز نتیجه عمل و تقدیر خداوند لطیف و خبير نيست؟!» (شگفتیهای آفرینش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحید مفضل)، ص۵۶ (با کمی تصرف))
مقالات شنبه 9 تیر 1403