امام صادق(ع): آنگاه در آفرينش زمين و در اين شكل و هيأت بنگر: زمين آنگونه آرام است كه گويى هيچ حركتى ندارد و ساكت است و براى استقرار و ثبات اشيا جاى مناسبى است. مردم مىتوانند بر روى آن در رفع نيازهايشان بكوشند، آرام بنشينند، بهراحتى بخوابند و هيچ تزلزلى در كارشان پديد نيايد.
اگر زمين، لرزان و ناآرام بود اينان قادر به ساخت بنا، نجارى و يا هر صنعت و حرفه ديگر نبودند و اگر زمين زير پايشان مىلرزيد زندگى براى اينان گوارا نبود. اگر به حال مردم كه در وقت وقوع زلزله زودگذر پديد مىآيد و اينان خانه و كاشانه خود را مىگذارند و از آنها فرار مىكنند بنگرى، به اين سخن بيشتر پى مىبرى.
امام در ادامه میفرمایند: اگر كسى بگويد: چرا اين زمينلرزهها پديد آمده؟ بايد گفته شود: زمينلرزه و همانند آن، براى آن است كه مردم غافل نشوند، به هوش باشند [كه ضعيف و ناتوانند] و در هراس افتند و [با احساس ضعف خود و قدرت آفرينشگر] از گناه و فساد بهدور مانند. تمام بلاها و گرفتاريهايى كه در جسم و مالشان پديد مىآيد براى همين امر و به سود و مصلحت و برای استقامت بخشيدن به آنان است. صالح باشند، باعث مىشود كه در سراى ديگر چنان پاداشهايى براى شخص ذخيره گردد كه با هيچ نعمت دنيوى برابرى نكند. پس گاه صلاح و مصلحت عام و خاص در آن است كه در نزول اين بلاها در دنيا شتاب شود. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۳۱)