❓پرسش:
با عنایت به آیه ۲۲ سوره فتح که میفرماید «اگر كسانى كه كفر ورزيدهاند با شما بجنگند حتما به شما پشت مىكنند (و مغلوب مىشوند) آنگاه سرپرست و ياورى نمىيابند»، سوال ایجاد میشود که اگر سنت خدا ظفر یافتن بر کفار متجاوز است، چرا امام حسین(ع) در جنگ کربلا شکست خورد؟
✍️ پاسخ:
باسمه تعالی؛ شکست بر دو نوع است: شکست ظاهری و شکست معنوی. شکست ظاهری ممکن است نصیب کسی یا کسانی بشود ولی پس از خروجی گرفتن و معدل گرفتن از آن شکست، متوجه خواهیم شد که این شکست برای آنان نوعی پیروزی بوده که آثارش بعدا مترتب شده است و حضرت اباعبدالله(ع) هم به همین صورت بوده است.
اما در مورد کافران، اولا آنان هیچگاه ولی و یاوری از جانب خداوند نخواهند داشت و پشتوانه آنان ابزار و امکانات دنیوی است و تا زمانی که این ابزار باشد ممکن است آنان به پیروزی هایی نیز دست یابند، ولی در نهایت نمیتوانند از آن پیروزیهای خود خروجیهای موثر و بهدردبخوری را داشته باشند. ثانیا خداوند متعال برای رعایت عدالت در بین بندگان، به کفار و مشرکان و منافقان مهلتی در این دنیا میدهد که آنان آزادانه بتوانند هر کاری میخواهند انجام دهند و فرصت بازگشت نیز داشته باشند تا روز قیامت نگویند ما فقط بیست یا سی یا چهل سال عمر کردیم و بلافاصله از دنیا رفتیم.