راز كثرت حبوبات
امام صادق(ع): اى مفضّل! در رشد فراوان كشتزارها و حبوبات انديشه كن. يك دانه كموبيش صد دانه مىدهد! مىشد كه يك دانه تنها يك دانه بدهد، ولى چرا اين افزونى در آن نهاده شد؟ آيا جز براى آن است كه غلات و حبوبات فزونى يابند، قوت و روزى كشاورزان تأمين گردد و بذر سال آينده نيز به دست آيد؟
آیا نمیبینی که اگر پادشاهی بخواهد شهری را آباد کند، راه آن این است که به مردم آنجا بذری بدهد که در زمینشان بکارند و خوراکی بدهد تا محصولشان را برداشت کنند؟ بنگر كه چگونه اين امر حكيمانه و مدبّرانه پديد آمده و كشتزار اينگونه بذر و دانه فراوان مىدهد تا هم روزيشان حاصل آيد و هم بذر كشت پديد آيد؟ (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۴۱)