درخت نخل نر و درخت نخل ماده!
امام صادق(ع): «اى مفضل! در نخل فكر كن. از آنجا كه در ميان نخلها شمارى ماده و به تلقيح نيازمندند، برخى از نخلها نيز نر آفريده شدند تا بدون غرس (کاشتن)، عمل لقاح انجام گيرد. نخل نر مانند حيوان نرى است كه با حيوان ماده لقاح مىكند تا او حامله گردد و خود حملى نداشته باشد.» (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۴۸)
در توضیح این فرمایش حضرت بهتر است بدانیم: نخلهای خرما دارای جنسیتهای جداگانه نر و ماده میباشند. نخلهای نر بیشتر بهخاطر تولید گردههایی که برای بارور کردن گلهای نخل ماده لازم است، کاشته میشوند. این نخلها خرما تولید نمیکنند و تنها وظیفهشان تولید گرده است. گردهها معمولا در فصل بهار توسط باد یا انسان به گلهای ماده منتقل میشوند تا فرآیند تلقیح و تولید خرما انجام پذیرد.
در مقابل، نخلهای ماده هستند که خرما تولید میکنند. تمام خرماهایی که ما مصرف میکنیم از این نخلها بهدست میآیند. اهمیتِ داشتن تعداد کافی نخل نر در نزدیکی نخلهای ماده برای اطمینان از باروری و تولید حداکثری خرما بسیار مهم است. نخلهای ماده بدون وجود گرده نخل نر نمیتوانند خرما بدهند.