امام صادق(ع): در چگونگى شاخه نخل انديشه كن و بنگر كه چگونه مانند چيزى كه با دست بافته شده، داراى تار و پود است تا سختى و استحكام گيرد و در زمان بر دوشگيرى خوشههاى سنگين نشكند و آسيب نبيند و از بادهاى تند و طوفانى صدمه نگيرد و چنان محكم و سخت باشد كه در كار ساختن ساختمان و سقفها و پلها و ديگر جاها استفاده شود.
چوب آن نيز گويى كه بافته شده و در هم فرو رفته و تار و پود دارد. اين سختى و استحكام براى آن است كه در كار ساختن ابزار محكم استفاده شود. دقت كن كه اگر سختى و استحكام آن چون سنگ بود، نمىشد كه در سقفها، در و پنجرهها، كرسيها، جعبهها و ديگر اشيا به كار آيد. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۴۸)
مقالات شنبه 21 شهریور
امام صادق(ع): «اى مفضل! در نخل فكر كن. از آنجا كه در ميان نخلها شمارى ماده و به تلقيح نيازمندند، برخى از نخلها نيز نر آفريده شدند تا بدون غرس (کاشتن)، عمل لقاح انجام گيرد. نخل نر مانند حيوان نرى است كه با حيوان ماده لقاح مىكند تا او حامله گردد و خود حملى نداشته باشد.» (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۴۸)
در توضیح این فرمایش حضرت بهتر است بدانیم: نخلهای خرما دارای جنسیتهای جداگانه نر و ماده میباشند. نخلهای نر بیشتر بهخاطر تولید گردههایی که برای بارور کردن گلهای نخل ماده لازم است، کاشته میشوند. این نخلها خرما تولید نمیکنند و تنها وظیفهشان تولید گرده است. گردهها معمولا در فصل بهار توسط باد یا انسان به گلهای ماده منتقل میشوند تا فرآیند تلقیح و تولید خرما انجام پذیرد.
در مقابل، نخلهای ماده هستند که خرما تولید میکنند. تمام خرماهایی که ما مصرف میکنیم از این نخلها بهدست میآیند. اهمیتِ داشتن تعداد کافی نخل نر در نزدیکی نخلهای ماده برای اطمینان از باروری و تولید حداکثری خرما بسیار مهم است. نخلهای ماده بدون وجود گرده نخل نر نمیتوانند خرما بدهند.
مقالات شنبه 14 شهریور