امام صادق: همانا چون خداوند خوبی بندهای را بخواهد و آن بنده گناهی مرتکب شود، خدا او را کیفری میدهد و استغفار را به یاد او میاندازد؛ و چون برای بندهای بدی بخواهد و او گناهی کند، خدا دنبالش نعمتی به او میدهد تا استغفار را از یاد او ببرد و به آن حال ادامه دهد؛ و این است گفتار خدای عزوجل: «به تدریج و آهسته آنها را غافل کردیم از راهی که ندانند (اعراف/۱۸۲)». یعنی غفلت آنها به سبب دادن نعمت هنگام ارتکاب گناهان است.
📖 اصول کافی، ج۴، ص۱۸۸
عمومی شنبه 23 تیر 1403
امام رضا(ع): هر کس مصیبت ما را به یاد آورد و برای آنچه با ما کردهاند بگرید، با ما باشد در درجه ما روز قیامت، و هر کس مصیبت ما را به یاد دیگران آورد و خود نگرید و بگریاند، چشم او نگرید روزی که همه چشمها میگریند، و هرکس بنشیند در مجلسی که امر ما در آنجا احیا میشود، دل او نمیرد روزی که همه دلها میمیرد.
📖 ترجمه نفسالمهموم، ص۳۵
عمومی پنجشنبه 21 تیر 1403
امام صادق(ع) بر سجاده خود نشسته و در حق زائران و سوگواران اهلبیت(ع) چنین دعا میکردند: خدایا! آن دیدگان را که اشکهایش در راه ترحم و عاطفه بر ما جاری شده و دلهایی را که بهخاطر ما نالان گشته و سوخته و آن فریادها و نالههایی را که در راه ما بوده است، مورد رحمت قرار بده.
📖 بحار الانوار، ج۹۸، ص۸
عمومی چهارشنبه 20 تیر 1403
شیخ کشی از زید شحّام روایت کرده است که: من با جماعتی از اهل کوفه در خدمت حضرت صادق(ع) بودیم که جعفر بن عفّان وارد شد، حضرت او را اکرام فرمود و نزدیک خود نشانید. سپس فرمود: یا جعفر! عرض کرد: لبیک، خدا مرا فدای تو گرداند. حضرت فرمود: به من رسیده که تو در مرثیه حسین(ع) شعر میگویی و نیکو میگویی. عرض کرد: بلی، فدای تو شوم. فرمود که: پس بخوان. چون جعفر مرثیه خواند، حضرت و حاضرین مجلس گریستند و حضرت آنقدر گریست که اشک چشم مبارکش بر محاسن شریفش جاری شد.
پس فرمود: به خدا سوگند که ملائکه مقربان در اینجا حاضر شدند و مرثیه تو را برای حسین(ع) شنیدند و زیاده از آنچه ما گریستیم گریستند و به تحقیق که حق تعالی در همین ساعت بهشت را با تمام نعمتهای آن برای تو واجب گردانید و گناهان تو را آمرزید.
سپس فرمود: جعفر! میخواهی که زیادتر بگویم؟ گفت: بلی سید من. فرمود که: هر که در مرثیه حسین(ع) شعری بگوید و بگرید و بگریاند، البته حق تعالی بهشت را برای او واجب گرداند و بیامرزد او را.
📖 منتهی الآمال، ج۱، ص۳۷۹
عمومی سهشنبه 19 تیر 1403
ابراهیم بن ابی محمود میگوید: امام رضا(ع) فرمودند: «محرم ماهی است که مردم جاهلیت جنگ را در آن حرام میدانستند. خون ما در آن ماه حلال شمرده شد و فرزندان و زنان ما اسیر شدند و آتش در خیام ما افروخته گشت و هرچه در آنها بود به تاراج رفت و حرمت رسول خدا(ص) را درباره ما مراعات نکردند. روز کشته شدن حسین(ع) چشمان ما را آزرده کرد و اشکهای ما را روان ساخت. عزیز ما در زمین کربلا خوار شد و اندوه و بلا نصیب ما گشت تا روز معین، پس گریهکنندگان باید بر حسین(ع) گریه کنند، برای اینکه گریه بر او گناهان بزرگ را میریزد.
آنگاه فرمودند: چون ماه محرم میشد پدرم را خندان نمیدیدند و اندوه بر وی غالب بود تا ۱۰ روز میگذشت و چون روز دهم میشد، آن روز، روز مصیبت و اندوه و گریه او بود و میگفت: این روزی است که حسین(ع) در آن روز کشته شد.
📖 ترجمه نفسالمهموم، ص۳۸
عمومی سهشنبه 19 تیر 1403
امیرالمؤمنین(ع): أحب لعامة رعيتك ما تحب لنفسك و أهل بيتك، و أكره لهم ما تكره لنفسك و أهل بيتك...
آنچه براى خود و خانوادهات دوست دارى، براى عموم مردم نيز دوست بدار و آنچه براى خود و خانوادهات نمىپسندى، براى آنان نيز مپسند...
(میزان الحکمه ج3، ص179- بحارالانوار، ج۷۲، ص۲۷، ح۱۲)
عمومی یکشنبه 17 تیر 1403
ریّان ابن شبیب میگوید: داخل شدم بر ابیالحسن الرضا(ع) در روز اول محرم، پس به من گفت: «...ای پسر شبیب! اگر برای چیزی گریه خواهی کرد، برای حسین بن علی بن ابیطالب(ع) گریه کن، برای آنکه او را مانند گوسفندی ذبح کردند و هجده مرد از خاندان او با او کشته شدند که روی زمین مانند آنها نبود و هفت آسمان و زمینها برای کشته شدن او گریستند و چهار هزار فرشته برای یاری او فرود آمدند. او را یافتند کشته شده و نزد قبر او آشفته موی و گرد آلودند تا وقتی که قائم(ع) برخیزد و از یاران او باشند و شعار آنان یا لثارات الحسین(ع) است.
... ای پسر شبیب اگر تو را مسرور میکند که ثواب تو مانند آن کسانی باشد که با حسین(ع) شهید شدند، هرگاه یاد او کنی بگو: یا لَیْتَنی کُنْتُ مَعَهُم فَاَفوزَ فَوزاً عَظیماً (نساء/۷۳)
ای پسر شبیب اگر خوشحال میکند تو را که در درجات بلند بهشت با ما باشی، برای اندوه ما اندوهناک باش و از فرح ما شادمان و بر تو باد دوستی ما که اگر مردی سنگی را دوست بدارد، خدا او را روز قیامت با آن سنگ محشور گرداند.»
📖 ترجمه نفسالمهموم، ص۳۲
عمومی شنبه 16 تیر 1403
امیرالمؤمنین(ع): درهم و دینار و دوستی آنها، آنان را که پیش از شما بودند هلاک کرد و همان دو هلاککننده شما هم هستند.
📖 اصول کافی، ج۴، ص۴
عمومی شنبه 16 تیر 1403
پیامبر اکرم(ص): همانا علی از من است و من از علی هستم. هر مؤمنی بعد از من، علی(ع) مولا و صاحب اختیار اوست.
مسند احمد، ج۴، ص۴۳۸
عمومی دوشنبه 4 تیر 1403
امیرالمؤمنین(ع): لا تَعِدَنَّ عِدَةً لا تَثِقُ مِن نَفسِكَ بإنجازِها
هرگز و عدهاى نده كه نسبت به انجام آن از خود مطمئن نيستى.
(غررالحکم، ص۷۵۱)
عمومی دوشنبه 4 تیر 1403
امام صادق(ع): کسی که بدون حق و صلاحیت خواستار ریاست باشد، باید به حق و درستی از اطاعت مردم محروم بماند.
📖 تحف العقول، ص۳۲۱
عمومی شنبه 26 خرداد 1403
امیرالمؤمنین(ع): انسان با نیت خوب و اخلاق خوب، به تمام آنچه در جستجوی آن است از زندگی خوش و امنیت محیط و روزی زیاد دست یابد.
📖 غررالحکم، ح۱۰۱۴۱
عمومی شنبه 19 خرداد 1403
امیرالمؤمنین(ع): پافشاریهای لجوجانه، رأی آدمی را فاسد میکند و انسان را به اظهارنظرهای غیرواقعی وامیدارد.
📖 فهرست غررالحکم، ص۳۵۶
عمومی شنبه 12 خرداد 1403
امیرالمؤمنین(ع): آن کسی که به حساب نفس خود رسیدگی کند، بر عیوب و نقایص خویش آگاه میشود و از گناهان خود مطلع میگردد. در آن موقع است که میتواند خویشتن را درمان کند، گناهان را ترک گوید و عیوب خود را اصلاح نماید.
📖 غررالحکم، ص۶۹۶
عمومی شنبه 5 خرداد 1403