پرسش پاسخ شرعی
باسمه تعالی
در قانون عالم هستی بویژه اسلام، هر چیزی حدی دارد بویژه دوستی کردن با افراد. شما باید سعی کنید اول دوست خود را خود پروردگار مهربان قرار دهید و سپس اهل بیت عصمت و طهارت (ع) بویژه حضرت ولیعصر (عج). بعد از این بزرگواران پدر و مادر خود را بیشتر از همه دوست داشته باشید و دوستی خود را با کسانی که خدا و اهل بیت را دوست دارند برقرار کنید و با دیگران خیر و آن هم باید در حدی باشد که با احساسات شدید و قوی متاثر نشود و خود را کنترل و مدیریت کنید تا دوستی شما نتایج مطلوبی ان شاء الله به همراه داشته باشد.
باسمه تعالی
1- اگر کسی که با او دوست هستید همجنس شما هست یعنی اگر شما مذکرید او نیز مذکر است یا اگر مونث هستید او نیز مونث است، این دوستی تا زمانی که احتمال زیان و ضرر داده نشود مانعی ندارد. اما اگر بحث مذکر و مونث باشد، این دوستی جایز نیست. لازم نیست در مسئله دوستیها انسان مراوده سنگینی داشته باشد بلکه به همین مقدار سلام و احوالپرسی کفایت میکند. فلذا اگر چنین است دوستی خود را قطع نکنید.
2- به اندازهای که فرصت اضافی و مازاد داشته باشید و آن فرصت مازاد را تقسیم نمایید بین کارهایی که فوق برنامه میباشند و یکی از آنها رسیدگی به دوستان است.