مقالات روایات مذهبی اسلامی و کلیپ
دیگر فواید باد
امام صادق(ع): از همين «هوا» و مصالح نهفته در آن، درس عبرت بگير. هوا عامل حيات اين بدنهاست و با تنفس و گرفتن آن از خارج باعث حيات درون جسم مىگردد. صداها را از فاصلههاى بسيار دور مىرساند. بوهاى خوش را از جايى به جاى ديگر حمل مىكند. نمىبينى از جانبى كه باد مىآيد، بويى مىآيد؟ صدا نيز اين گونه است.
هوا گرما و سرما را كه به سود عالم است مىپذيرد. باد وزنده نيز از جنس هواست. باد بدنها را خنك مىكند و ابرها را از جايى به جاى ديگر مىبرد تا متراكم شود، باران دهد تا سودش شامل همه گردد. آنگاه كه باريد، باد ابرها را مىپراكند. درختها را آبستن مىكند، كشتيها را در حركت مىاندازد، غذاها را لطيف و خوردنى مىگرداند، آب را سرد و آتش را افروخته مىسازد، چيزهاى تر را مىخشكاند، و خلاصه هر چيزى را بر روى زمين زنده مىكند. اگر باد نبود رويندگان مىپژمردند، جانوران مىمردند و همه چيز تفتيده و فاسد مىگشت. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۳۰)
مقالات شنبه 1 فروردین
مزایای باد
امام صادق(ع): تو را از يك ويژگى و خاصيت ديگر هوا آگاه مىكنم. «صدا» اثرى است كه بر اثر اصطكاك اجسام در «هوا» پديد مىآيد و «هوا» آن را به گوشها مىرساند. مردم با صدا در حاجتها و معاملات خود در طول روز و بخشى از شب با يكديگر سخن مىگويند. (توجه شود رابرت بویل دانشمند انگلیسی که درگذشته سال ۱۶۹۱ میلادی است، نخستین کسی است که توانست با آزمایشی علمی ثابت کند صدا بدون وساطت هوا و در خلأ به گوش هیچ مستمعی نخواهد رسید. اما امام صادق(ع) ۹ قرن پیش از او از این حقیقت پرده برداشته است!)
اگر اثر اين سخن، مانند نوشتهاى كه بر كاغذ مىماند، در هوا مىماند، جهان از آن آكنده مىشد و به زيان و ضرر اينان تمام مىشد. نيز مىبايست كه تندتند به تجديد و تعويض آن بپردازند. البته نه مانند نوشتن بر كاغذ؛ زيرا سخنان ملفوظ بيش از كلمات مكتوب است. آفرينشگر حكيم -جلّوعلا- اين هوا را چون كاغذى پوشيده قرار داده كه سخنان را حمل كند و در تمام جهان نياز آدمى را برآورد. آنگاه آن را محو مىكند و از نو پاكيزه و سفيدش مىگرداند و اين كار بىآنكه بريده شود ادامه مىيابد. (شگفتیهاى آفرينش (ترجمه نجفعلی میرزایی بر توحيد مفضل)، ص۱۲۹، با افزودن پارهای از توضیحات)
مقالات شنبه 23 اسفند
خورشید، عامل اصلى وزش بادها
پیشتر (اینجا) گفتیم «تسخیر» کردن چیزى، به معنى فرمانبردارى و خدمتگزارى موضوع تسخیر شده نسبت به تسخیر کننده است و اینکه قرآن کریم در آیه ۳۳ سوره ابراهیم(ع) خورشید را مسخر انسان معرفی نموده از همین جهت است.
یکی دیگر از خدمات خورشید به انسان (و سایر موجودات)، ایجاد پدیده «وزش باد» است. وزش بادها برکات زیادى با خود مىآورد. وسیله حرکت ابرها، نزول باران، تلقیح و بارور ساختن گیاهان، تلطیف هوا، تعدیل حرارت و برودت در سرتاسر کره زمین مىباشد.
اگر باد نمیوزید، هرگز بارانى بر زمینهاى خشک نمیبارید، بیشتر گیاهان عقیم مىماندند، میوه بسیار کم بود، مناطق استوایى در گرما میسوخت و مناطق قطبى و حتى نقاطى از مناطق معتدله هرگز قابل سکونت نبودند. هواى مجاور ما خفقانآور مىشد و موجودات زنده براى تنفس خود دچار زحمت میشدند. ولى همه این مشکلات عظیم با وزش نسیمى حل مىشود.
نکته قابل توجه این است که بدانیم عامل اصلى پیدایش این تمّوج پر برکت هوا، «اختلاف درجه حرارت» در نقاط مختلف روى زمین است و اگر مىبینیم دائماً بادهایى از دو قطب شمال و جنوب زمین بهسوى استوا و از استوا بهسوى قطبین در حرکتند، از همین جهت است. این اختلاف درجه حرارت معلول تابش آفتاب بر مناطق مختلف است. بنابراین اگر آفتابى نبود، قسمت مهمى از وزش بادها محو و نابود میشد.
همچنین بخوانید: خورشید در تسخیر بشریت
📖 منبع: قرآن و آخرین پیامبر، ص۱۷۳
مقالات یکشنبه 23 مهر 1402