پرسش پاسخ شرعی
باسمه تعالی
امر به معروف کردن در صورتی که بدانید اثر دارد واجب است و در صورتی که بدانید تاثیری ندارد واجب نیست. اما در مورد خواندن قرآن هر کس در هر موقعیتی قرآن را تلاوت کند دارای پاداش میشود و این پاداش برای او ثبت میگردد. لکن زمانی این پاداش برای او کارساز خواهد شد که از گناهان اجتناب کرده و به ویژه گناهان علنی را انجام ندهد.
باسمه تعالی
مواردی مانند سوال شما در سایت انتشار نمییابد و شخصاً به پرسش کننده ارسال میشود. برای این کار کافیست در اینجا مثلاً به جای ایمیل عبارت "email@email.com" و به جای رمز عبور یک کلمه حداقل ۶ حرفی را وارد نمایید. با این کار در قسمت بالای سایت سمت چپ پنل کاربری برای شما دیده میشود که میتوانید سوالهای خود را در آنجا ببینید و نیاز به داشتن ایمیل واقعی هم نیست.
در غیر این صورت شماره موبایل خود را به همراه اشاره ای از سوال خود را برای ما ارسال نمایید.
باسمه تعالی
قرآن در سوره حجرات میفرماید بندهای نزد خدای تعالی از همه گرامیتر است که پرهیزکاری او از دیگران بیشتر باشد. "إِنَّ أَکْرَمَکُمْ عِنْدَ اللَّهِ أَتْقاکُمْ"
باسمه تعالی
اگر شما چیزی ندیدهاید میتوانید آن را نخوانید.
باسمه تعالی
برای برآورده شدن حاجت زیاد خود را به زحمت نیندازید.
باسمه تعالی
از ادعیهای که در مفاتیح الجنان موجود میباشد و نیز در کتب معتبر دیگر، شما هر مقدار را که به عنوان دعا در قنوت نماز و یا خارج از نماز بخوانید برای شما فضیلت و خاصیت خود را دارد و دعای کمیل نیز مشمول همین مطلب است لکن اگر حوصله کنید و همه دعای کمیل را بخوانید از خواصی که حضرت امیرالمومنین -سلام الله علیه- فرموده اند از فضیلت و خواص این دعا برخوردار خواهید شد.
باسمه تعالی
سوره یاسین.
طبق دستور قرآن کریم که میفرماید "فَاقْرَءُوا مَا تَيَسَّرَ مِنَ الْقُرْآنِ" در سوره مزمل، شما هر مقدار از قرآن را که بخوانید به همان مقدار برای شما فضیلت و خاصیت در پی دارد.
باسمه تعالی
مشکلی ندارد.
باسمه تعالی
برای هر نوع حاجت استغفار کردن، چون دستور قرآنی است بسیار موثر و مفید میباشد لکن این به صورت عام است. به صورت خاص باید دید چه نوع حاجتی وجود دارد تا برای آن نوع به صورت خاص دستوری از قرآن کریم یا معصومین(ع) اخذ گردد. حسب فرموده قرآن کریم استغفار نمودن، البته به شرطی که همراه با معصیت نباشد، نزول برکات و رحمات الهی را در پی داشته، سبب بهرهمند شدن از برکات مادی و معنوی میگردد. تا آنجا که میتوانید استغفار کنید و هیچ وقت آن را ترک نکنید. استغفار میتواند جلوی بسیاری از بلاها را بگیرد.
باسمه تعالی
اینها اذکار سلیقهای هستند و سند محکمی برای اینها در کتب ذکر نشده است که حتماً معصومین(ع) چنین چیزی را فرموده باشند.
شما هر مقدار از اعمال ماه رجب و شب مبعث و روز مبعث را به این نیت به جای آورید و نیز اعمال پایان ماه رجب را، مخصوصاً خواندن روزی ۱۰۰ تا ۲۰۰ مرتبه سوره توحید. ان شاء الله نتیجه خواهید گرفت.
باسمه تعالی
میتوان هر روز هم سوره یوسف را بخوانید.
باسمه تعالی
مجموعه اعمال دهگانه یک بسته ویژه از همه معصومین (ع) میباشد و هر کس هر کدام از آنها را خواست می تواند انجام دهد و اگر کسی همه آنها را انجام دهد مسلماً بهرهمندی بیشتری خواهد داشت.
باسمه تعالی
بهترین نماز، نماز غفیله است و نیز نماز حضرت فاطمه زهرا (س) و نماز استغاثه به امام زمان (عج).
باسمه تعالی
چنین چیزی وجود خارجی ندارد.
باسمه تعالی
روزی ۴۰۰ مرتبه استغفار و ۳۰۰ مرتبه صلوات بفرستید و نیز روزی هزار مرتبه بگویید "لا اله الا الله".
باسمه تعالی
خواندن ۵۰ آیه از قرآن کریم هر شب بعد از شام و خواندن آیت الکرسی و سورههای ناس و فلق موقعی که در بستر قرار میگیرید و نیز خواندن کتب مذهبی مخصوصاً اگر تاریخی باشد بهتر است البته به مقداری خوانده شود که چشمها سنگین گردد و نیز خوردن دوغ غلیظ با نعنا بعد از شام به آرامش فرد برای خواب خوب کمک میکند.
باسمه تعالی
امر خوب و پسندیدهای است لکن اینکه خواصی را که شما اشاره کردهاید دارد یا نه، باید تحقیق شود. چون در این زمینه روایات مختلفی وجود دارد. بنابراین شما هرگاه اقدام به خواندن حدیث کساء میکنید، در پایان خداوند را به حق اهل بیت (ع) قسم بدهید تا حاجتتان برآورده شده و گرفتاریهایتان برطرف گردد.
باسمه تعالی
در هیچ کجای این خطبه و سخنان دیگر آن حضرت مطلبی که دلالت بر موافقت آن حضرت با جنگ خلیفه دوم باشد وجود ندارد. چند نکته را تذکراً برای شما عرض مینماییم:
1- اینکه هرگاه امام معصوم تحت تابعیت غیر معصوم برای اقدام به کاری قرار نمیگیرد. فلذا امیرالمومنین(ع)، امام حسن (ع) و امام حسین (ع) هیچگاه تحت پرچم کسی به هیچ سرزمینی حمله نکرده و جنگ نکردهاند بلکه جنگهای آنان فقط و فقط با فرماندهی خودشان بوده و تعداد آنها و نوع آن نیز در تاریخ کاملاً مشخص شده است. بنابراین جنگ با ایرانیان توسط آن حضرت و یا امام حسن (ع) و امام حسین (ع) و حضور آنان در کنار خلیفه دوم حرف بیپایهای است که هیچ گونه سند موثق و صحیحی را به دنبال ندارد.
2- اینکه موعظه کردن و نصیحت کردن امرا، حکما و پادشاهان توسط آن حضرات امری معمولی بوده است و نصیحت کردن خلیفه دوم توسط آن حضرت ارتباطی به موافقت آن حضرت با جنگ ندارد.
3- اینکه وقتی خلیفه دوم اقدام به جنگ نموده است و اسرایی گرفته و بقیه کارهای جنگ را انجام داده و جنگ را به اتمام میرساند، آن حضرت به عنوان امر به معروف و نهی از منکر نیز آنها را مخاطب قرار داده و به آنها سفارشاتی میکنند. این گونه سفارشات هیچگونه دلالتی با موافقت آن حضرت با کار آنها ندارد.